Ариф Кабадайы Дениз Койдум Адыны

Nerede kendini bilmez çocuklar?
Bir sabah öylece çekip gittiler.
Çınladı alkışlar kör sokaklarda.
Yankısı kime kaldı?
Nerede kendini bilmez çocuklar?
Bir sabah öylece çekip gittiler.
Çınladı alkışlar kör sokaklarda.
Yankısı kime kaldı?
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekildi bütün zamanlar
Gölgeler orada kaldı
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekildi bütün zamanlar
Gölgeler orada kaldı
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Çılgın zamanlarda yaşamak bize düştü
Ölümün acımasızlığı her zamankinden beter
Gidenler... Gelenler... Düşenler...
Ah zamanın sonsuzluğunu anlamayanlar...
Düştük yola güzel şeyler bulmak umuduyla
Işıklarıyla büyük şehirler yol oldu bize
İz sürdük yalnızlığa