БадCлаусе Торпаq

[Bənd]

Mən yalan həsrətə dustaq qalan azadlıq eşqi

Hər şeyi boş verməklə həyatın sadələşmir

Nədənsə olmadı pis ruh haldan narazı heç kim

Zamanın durduğundan şübhələnən saat hələ işləyir



Günəşimə bulud düzmə zülmət olan bir zaman gəl

Sonsuza bir yol gedir həmin yolda iz salan mən

Qüruru şərt edəndə sən puç oldu vicdan əldə

Bu şəhərdə səni tərk edəcək sonuncu insanam mən



Keçən heç bir gözəl gecəm vermir bir sabahını

Xeyrini şərinə qatan dosta qarşı üsyan artır

Hissləri dinləyən qələm, şərh edir misralarımı

Axı yalnızlığa hakim ola bilmir insan ağlı



Həyatı zibil edən tərk edişlərmi, müəmmalarmı?

Dərdimə mənlə yananlar 10 il sonra mənlə qalarmı?

Nağılların su pərisi uydurmadır, dənizi yalandır

Cənnəti tapasan deyə tanrı göyə ayaq izi salarmı?



Ağlayan mələklərin hüzurunda eşqdən yazıram

Qanlı əllərimlə duaları behiştdən yazıram

Yırtdı sinə qəfəsimi, aldı sevgi qəlbi solumdan

Buranın dilənçiləri bədəni satıb zəngin olurlar



Dövran elə o dövrandır - dost unudur dərd ortağını

Nə vaxtsa şirin yuxuya getsəm, eşir qəm torpağımı

Qaçanda eşqə doğru yolda xeyli məyus tanıdım

Çoxumuz hələ də sevgililəri "Leyli və Məcnun" sanırıq



Dünya məni tərk elədi, apardı hər əşyasın

Günah-savabı yazan mələklərsə tanrı nə işə baxırdı?

Gördüyüm hər şeyə susdum ki, sükut dəyişər axırımı

Sonra göz qapaqlarımın arasından n*şə tapıldı



Qәlәmim boşboğazdır, onu әcәl dә susdura bilmәz

Sәn әxlaqsızlığın materiyası, kor hislәrin dilemması

Mәn torpağa qandallı bәdәn, Drezden qalereyası

İçimdәkı qarğa meyidlәri üsyanıma qәzәb yazır