Бирсен Тезер феат Сибел Косе-Шаркыcынын Шаркысы

Uykuya dönük yüzün

Akşamdan kalma makyajın

Uzattığın yorgun bacakların

Akar gibi iner gece

Umuduna çevirir başı

Uzak bir zilin sesi

Götürür gibi seni düne

Getirir seni dünden bugüne

Olmaz dediğin olur

Biter yanı başında soluk

Susturur senin kelimeni

Yabancı dudaklar

Soyar kabuğundan

Çıkarır savunmasız yerini

Belki yaşamaya ne dersin?

Kaybolmayı bırak bulmaya ne dersin?

Yeni bir gün

Yine bir gün

Var mı sabaha nefesin?

Yeni bir gün

Yine bir gün

Nerde sabaha hevesin?

Çarpışır tenler, kokular yerleşir

Susar sözün, yürür parmakların

Adım adım girer

Girer bir sokağına

Keşfeder şehrini

Tutunur

Ne bir tereddüt vardır

Ne de bir duraksama artık

Üstümüze biçilmiş elbiseler gibi çıkarılır atılır bir tarafa yalnızlık

Kesik kesik sözler verilir yarınlara

Unutturur gerçeği bugün var ya

Söylenmeyen söz kaldı mı hala?

Sonu yoktu başlamadı da bakma