Дениз Четин Оюнcак

Geziye çıkmadan önce
Anne tembihleri hafif sertçe çocuğuna
Yürürken gezerken
Gördüğünü istemesin diye bakar gözlerine

Çocuk bu dinler mi
Bildiğinden vazgeçer mi gönül gibi
Her istediğin senin olmaz
Her istediğin senin olmaz der annesi

Çok ama çok güzelsin
Bakılmadan geçilmezsin hep istenirsin
İsyanımın nedeni sensin
Yanlış zamanda yanlış yerde çıktın
Ve gidiyorsun gidiyorum gidiyoruz

Yüzlerce binlerce kez denedim
Seni unutmak mümkün değil
Kazanan o gözlerin ben değil
Nasıl ama nasıl isterdim seni
Seni sevmeyi sabah akşam bir oyuncak gibi

Benim olmazsın biliyorum
Boşuna ümitleniyorum ve yine seni düşünüyorum
Kızgınım seni bana getirene ama en çok seni götürene
Varlığını bilip benim olmaman bir işkence