Ибрахим Рожхилат Агит

Dûr neçe heval

Na na tu dûr neçe



Dûr neçe heval

Na na tu dûr neçe



Zemherî tofan e

Bahoz û boran e

Xew şêrîn e, na heval



Zemherî tofan e

Bahoz û boran e

Xew şêrîn e, na heval



Dilê min niha bîra ji agir e

Vêdikeve bi evînê

Wek axa welatê min û rih dide canê min

Lê çima sar dibe laşê te?

Wek hêstirek çavê min

Û wekî berfa Zagrosan

Dûr neçe heval, na na tu dûr neçe

Veke çavan lo!

Dizanim, xew şêrîn e

Lê rabe! Nobedariya man û nemanê ye, rabe

Vaye binêre berbangê avît dîsa

Roj derdikeve agir li çîyayan pêdikeve

Vaye bibihîze, dengê ava kû diherike

Dengê dilê kû dihele

Dengê dilê kû dihele



Rabe, serî rake

Biqîre û çavan veke



Rabe, serî rake

Biqîre û çavan veke



Dengê xwe bilindke

Dilê xwe geş bike

Hêviya me nêze heval



Dengê xwe bilindke

Dilê xwe geş bike

Hêviya me nêze heval



Dizanim, belkî tu jî dizanî

Her bihar xwe ji nûve dixemîlîne

Li Zap, Çûkûrca, Colemêrg û Hakûrk

Niha serî rake, çavan veke û biqîre

Wek stranek azadiyê û wekî stranek aşîtiyê

Heey Egît! Bazên çîyayê Colemêrgê

Dûr neçe heval, na na tu dûr neçe

Ji her bêhnekîde hezar car dişewite cîger

Vaye binêrê, hevalên te bablekanê dileyizin

Û zanibe, benda te ne niha

Dema serkeftinê ye niha, rabe

Rabe!



Dengê xwe bilindke

Dilê xwe geş bike

Hêviya me nêze heval



Dengê xwe bilindke

Dilê xwe geş bike

Hêviya me nêze heval



Dengê xwe bilindke

Dilê xwe geş bike

Hêviya me nêze heval