Мухалиф Олсун Варсын

Acı dolu anıların izi bile kalmadı

Biri için kasılıyo' bak yine kâlp kası

Masada bıraktım tüm hîlebazları

Onlara kalsın tilki hesapları

Hayatla barıştıran meleğim beni..

..şeytandan alıp bana versin geri

Öyle bir ateş ki yakar her fitneyi

Teneffüs olsa da daha ders bitmedi

Kim bilecek bizi.? Acaba kim anlar.?

Satın alamaz aşkı paradan ilâhlar

Şimdilik kurusa da yaradaki kanlar

Bilemem yaşanacak kaç dakikam var

Her sâniyem ona mahsus artık

Avucunun içinde mahpus kaldım

Böylesi şanslı bi' mahkûm var mı.?

Yalnızları Allah kurtarsın..!

Nakarat:

Döndüm, geriye bi' baktım, yoktun!

Korktum! Şimdi yanımdasın, olsun

..varsın.. Elimi bırakma hiç aslâ

Beni bana en iyi sen anlatıyorsun...!!!

Bent 2:

En tâze yaralarımda pıhtılaşmış anılarım

Belki yolun başındayım, belki çoktan yarıladım

Yanımda varsan eğer kör bi' hücre cennetim

Ve yoksan tüm evren bi' hapishâne, yarı açık

Karaladım tüm sayfaları, en temizi senin için

Ya senle akıllanır ya da tümüyle deliririm

Önümde bilemedim ne kadar ömür kaldı amma

Her nefes kollarında, o gözlerin beni bilir

Dil altı haplarıyla acıya dayanamazdı bu kâlbim

Aptallar hep sanırdı ki cevapsız suâldim

Ve bak, bi' melek gelip sırrıma vâkıf oldu

Ben öğrenci, kâlbin okul, dudakların muallim

Kalan ömürden çalan takvim yaprakları hırsız

Duygularıma set çeken tüm barajları yıktım

Kâlbim bi' sofraysa, doyuracaksa kadınımı

Besmele çek, beni bitir ve hiç bırakma kırıntı..!