Неслихан Енгин феат Ефефлоw-Ёлларында

Tatlı bir hüzün gibi bakar
O güzel gözlerin gözlerime
Çocukça bir telaşla
Tutuşur ellerin ellerimle

Alışkanlık mı aşk mı
Her neyse kalbimden taştı
Adını koyamadım beni aştı
Alıkoyamadım kendimi şaştım

Bitsin ömrüm kollarında, yollarında
Geçsin zaman ocağında kucağında

Mutluluk verir sarılınca bedenin bedenime
Anlat biraz daha karışsın nefesin nefesime

Yer yerinden oynar
Nefesim olsan doymam
Yerine kimseyi koymam
Ama kağıt gibi keser ve geçer yalanlar

Beni sana seni bana bırakmazlar
Kör eder yüreğimi dağlarlar
Ama demir gibi sağlam umutlarımız var
Güneşim doğar yok olur bulutlar

Artık hiçbi’ şeyin anlamı yok gibi
Geçen zaman geçti dönüş yok geri
Yarıda söndürülen sigaralar gibi
Sonbaharda dökülen yapraklar gibi
Tek derdim sendin gündüzüm gecem
Nefesim ol gel yine en yücem
Bir çırpıda geçiyor ömür kömür bak
Hadi biraz güldür artık ağlatmayı bırak