Селис Елзем феат Cунейт Полат-Еллеринден Узакта

Olmayınca olmuyor bak her tarafta tuzak var
Hiç bir şeyi düşünmüyorum 'ellerinden uzakta
Boş verilen satırlar ve boşa geçen kaç hafta
Açık yara yaptı harbi bu kalbi kazıyanlar

Geçmişimde geleceğim de hiç kimseyi bağlamıyor
Kapında köpek olan gün gelince havlamıyor
Ağzımı tutamazsam üzülcekler sallamıyom
Bir masal olsaydın keşke en azından bir var bir yok

Beklenen günlerim şimdi boğazımdan asılı
Masmavi bir deniz sen ve gözlerinden fasılım
Aylar geçti takvimimde günlerim sen sayılı
Seni tekrar vermeyecekse neyleyim ben kasımı

Bekleyemem gelmeni ben çünkü sürekli gidiyorsun
Sevgi emek ister derler hiç birini bilmiyorsun
Zoruma giden şey şu satırlardan taşıyorsan
Hala içimde bir yerde ölmedin bak yaşıyorsun

2.verse :

Sevgi emek ister, emeklerimde yoğun hisler
Bunu bilmiyorsun kalbimden gitmiyor ki ezgiler
Görmeden sever misin ve dokunmadan hisseder misin
Kalbimi sana açabilsem sende beni sever misin

Gözlerinde kaybolurken içten içe erirken
Ruhumda biriken seni görünce sevinçten
Karışık bir hüzünden sakınırım gözümden
Sen yoksan sevemem ki hiçbir zaman özümden

Huzur bahçem omuzundur yokluğunda son bulur
Benim sessizliğim senide kaybetmenin korkusudur
Gerçek bu duygunun gerçek bir olgusudur
Belki korkularım geçmiş acıların kurgusudur


Soruyorum kendime durma sende dök dile
Aşk olmaz bencilce sensiz umut yok bile
Kurgularım yarına kalmaz son baharı hissedince
Duygularım gerçektir sana belki bilmece